Kinderosteopathie
De osteopaat is intensief geschoold om klachten bij jonge en oude patiënten te beoordelen en te behandelen. Met name als er ergens in het lichaam een verstoring van bewegingen van verschillende strukturen aanwezig is. De patiënt kan de behandelend osteopaat in zijn of haar ziektegeschiedenisverhaal al aanwijzingen geven over mogelijk oorzaken. Door gericht vragen te stellen kan de behandelaar dit verder uitdiepen. Hierna zal er in het algemeen een gericht (bewegings)onderzoek plaatsvinden, waarna de patiënt aktief bepaalde handelingen moet verrichten zodat de osteopaat kan bekijken wat de (on)mogelijkheden zijn.
U zult begrijpen dat de benadering van een kind totaal anders zal zijn dan die van een volwassene. De anamnese (vraagstelling) zal via de ouders/verzorgers verlopen; een zuigeling kan immers niet zijn klachten verwoorden. Het kan immers niet veel meer dan huilen en/of verkrampen en/of overstrekken.
Het lichamelijk bewegingsonderzoek is uiteraard totaal anders. Belangrijke informatie zal de osteopaat krijgen bij het observeren tijdens het vraaggesprek. Vervolgens zal er worden gevraagd het kindje te ontkleden (met uitzondering van luier of onderbroekje) en kan het kindje nauwkeuriger bekeken worden op afwijkingen of bijzonderheden. Deze inspektie zal overgaan in een bewegingsonderzoek. Hierbij voelt en beweegt de osteopaat verschillende strukturen van het hoofd, nek, rug, buik en gewrichten. In het duitse medische vakblad "Manuelle Medizin" onderzochten de auteurs Gutmann en de osteopate Fryman een niet geselecteerde groep van 1350 zuigelingen die vijf dagen oud waren. Hiervan hadden er 211 last van braken, hyperaktiviteit en slapeloosheid. Verder (osteopatisch)onderzoek toonde bij 95% van deze baby's afwijkingen in de wervelkolom aan.
